En skrítnir tímar sem við erum að upplifa. Gordon Brown er eins og Michael í Mary Poppins, þar sem hann í fáfræði sinni öskrar "give me back my money" og hræðir breskan almúgan sem þeytist í bankann til að taka út peninginn sinn svo bankinn, sem áður stóð ágætlega, fer í þrot. Alvörugefni bankastarfsmaðurinn, faðir Michaels missir vinnuna. Við þau umskipti lærir hann á lífið á ný. Hann fer að njóta litlu hlutanna og byrjar að hlæja. Er ekki kominn tími á umskipti hjá okkur, að við lærum að njóta litlu hlutanna. Ég segi eins og faðir Michaels sagði við forstjóra bankans (sem varð til þess að hann dó úr hlátri) " I knew a man with a wooden leg called Smith - what was the name of his other leg?"
Feiknabýsnahrikagrandagríðayndislega...

What a strange time we are living in right now. Gordon Brown acting like Michael in Mary Poppins, his screaming with ignorance (fáfræði) "give me back my money" and scaring the british population so they rush to take their money out of their bankaccount, so the bank that was doing good, goes bankrobt. The serious bankemploye, father of Michael looses his job. In those transitiontimes he learns to revaluate life, to enjoy the smaller things in life and to laugh. Maby it is time for us to learn to enjoy those small things as well.
Let's go fly a kite!