Á mánudaginn fórum við átta saman til Orlando. Planið var að djamma allsvakalega síðustu nótt Jóa og Árna á Flórída. Við fórum í Universialstudio en það er nokkurs konar pöbbgata þar. Elaine lenti í vandræðum með skilríkin sín þar sem hún er aðeins 17 ára. Dyravörðurinn sagðist mundu kalla á lögguna ef hún færi ekki strax í burtu. Þetta endaði á því að við fórum tvær saman í brimbrettabúð í Universal og vorum þar til lokunar kl.23:00. Mér fannst það ekkert leiðinlegt og keypti billabong brimbrettastelpubuxurnar þar, tösku í stíl og svo ljósbláa armbandið sem liggur á töskunni á myndinni. Handklæðið hafði ég keypt i Walmart sem er b.t.w. snilldarbúð. Á þriðjudeginum var leiðindaveður svo í staðin fyrir að fara í skemmtigarð fórum við í Premium outlet. Þar rakst ég á bikinið. Hafði langað svo mikið í svona marglitt og fann loksins sem passaði og er ekkert smá ánægð með það! Bikinibuxunum má snúa við og nota hafa þær bleikrauðar. Svo passar þetta allt svo vel saman að ég er alveg að fíla það í ræmur :) Vindsængin mín er m.a.s. í stíl!

Flugið gengur mjög vel. Kennarinn minn er virkilega frábær, er ekkert smá ánægð með að hafa beðið hann að kenna mér! Við erum búin að vera að gera ýmsar æfingar og ein þeirra er krappar beygjur þar sem halda þarf vélinni á 45gráðu hallahorni (bank angle) og halda hæð heilan hring og fara úr beygjunni (hringnum) á réttri stefnu. (æ það er allt í lagi ef þið skiljið þetta ekki eða er bara alveg sama hehe). Þessi æfing tókst alveg rosalega vel hjá mér og sagðist hann ekki hafa séð svona flottar krappar beygjur lengi og var ekki viss um að hann gæti gert þær betur. Í dag vorum við að æfa ýmsar gerðir af lendingum og að passa að hafa umferðarhringinn snyrtilegan þar sem taka þarf mikið tillit til vinds. Það var alveg slatti mikill vindur og æfingarnar annsi krefjandi en það gerir þetta bara mun skemmtilegra. Ég hef alltaf verið ósátt við lendingarnar mínar og fundist þær lélegar og þar af leiðandi lagt mikla áherslu á að gera þær betri. Ég er samt farin að sjá það núna að það er takmarkað hvað lendingar í svona litlum vélum geta verið mjúkar. Sé það á því að kennararnir sem ég hef flogið með eru ekki að gera betri lendingar en ég, þeir eru reyndar að lenda úr hægra sætinu sem er erfiðara en samt. Svo sagði Andrew kennarinn minn líka við mig í dag að það væri greinilegt að ég kynni sko að lenda vélinni. Um daginn náði ég svo svakalega mjúkri og góðri lendingu að án gríns þá var ég ekki viss um að ég væri lent! Venjulega finnur maður þegar hjólin snerta en sú lending var svo svakalega mjúk að ég fann ekki fyrir neinu :) Jæja nú er ég búin að dásama sjálfa mig nóg ;) en það er bara svo gaman þegar það gengur vel :D