Rakel up up and away:
Hver flugtími er eins og próf því það er gefin einkunn fyrir hverja æfingu og ef hún er ekki innan marka þá þarf að endurtaka tímann. Ég er komin á kennslustund 8 af 18 og þurfti að endurtaka eina kennslustundina. Í þeirri kennslustund er ég með húdd á mér svo ég sé ekki út um gluggann og verð að fljúga eftir tækjunum. Eftir smátíma er svo settur miði yfir sum tækin svo það eru færri græjur til að styðjast við. Fyrst var ég ekki nógu ákveðin á stýrunum og lét flugvélina stjórna því hvað ég væri að gera í staðin fyrir að ég væri að stjórna því sem flugvélin er að gera. Best er að gera eins og sagt er hér í skólanum "you have to grap the bitch by its horns" (stýrin eru eins og horn). Svo fékk ég alveg rosalega mikla disoriantation sem varð til þess að ég vissi ekki hvað sneri upp og hvað niður. Skynfæri líkamans verða svo rugluð í svona flugum og ef mar verður ringlaður þá þarf að horfa og treysta á tækin og hunsa það sem líkaminn er að segja. Það getur verið erfitt en ég held að ég sé búin að ná tökum á því.
Í gær átti ég að byrja að fljúga stærri flugvél sem er með uppdraganlegum lendingarbúnaði og skrúfu sem hægt er að breyta skurðinum á. Fyrst ætlaði ég að sitja aftur í hjá einum Dananum en þegar ég kom í skólann þá reyndist vélin ekki vera flughæf. Þessi vél er meira á jörðinni en hún er í loftinu því það er alltaf eitthvað að henni en ég hlakka samt til að byrja á henni.
Ég er kominn með einkaþjálfara í tennis og tímarnir hjá honum eru ekkert slor. Þetta er alveg rosalega gaman og ég er svo uppgefin eftir spileríið sem segir mér bara að ég er að koma mér í gott form með þessu. Einkaþjálfarinn er í raun sænskur flugnemi hér en eftir að íslenska mafían í Fort Pierce leystis upp þá kom ný sem á rætur að rekja til Svíþjóðar. Þessir Svíar eru algjörir snillingar, ferlega hressir og skemmtilegir og getur hver sem vill gengið í mafíuna þeirra.
Svo er ég líka með dönskuþjálfara því einn Daninn hérna talar bara dönsku við mig. Hverjum hefði dottið í hug að ég ætti eftir að læra dönsku í Flórída! Þetta gengur alveg furðulega vel en eitt orð get ég bara ekki munað. Það er hvernig á að segja guð blessi þig eftir að einhver hefur hnerrað. Þegar ég ætti að segja orðið þá dettur mér bara í hug orðin prostata (eista) og vorsicht (varúð á þýsku) og get bara ekki munað hvað ég á að segja.
Það fer að styttast í að mamma og pabbi kíki í heimsókn. Er farin að hlakka til, kíkja með þeim til Orlando, fara út að borða og svona. Ég læt þau koma með slatta af drasli til mín, m.a. sænska fána og svo að sjálfsögðu Opal og Tópasstaup. Af hverju sænska fána? jú því Svíarnir eru að skipuleggja midsommerfest og ég er í skreytinganefnd. Þeir vilja líka að allir skandinavar haldi með Svíþjóð á HM en ég er ekki viss um að ég geti það því ég hef alltaf verið svo mikill anti-Svíi en aldrei að segja aldrei...
Hver flugtími er eins og próf því það er gefin einkunn fyrir hverja æfingu og ef hún er ekki innan marka þá þarf að endurtaka tímann. Ég er komin á kennslustund 8 af 18 og þurfti að endurtaka eina kennslustundina. Í þeirri kennslustund er ég með húdd á mér svo ég sé ekki út um gluggann og verð að fljúga eftir tækjunum. Eftir smátíma er svo settur miði yfir sum tækin svo það eru færri græjur til að styðjast við. Fyrst var ég ekki nógu ákveðin á stýrunum og lét flugvélina stjórna því hvað ég væri að gera í staðin fyrir að ég væri að stjórna því sem flugvélin er að gera. Best er að gera eins og sagt er hér í skólanum "you have to grap the bitch by its horns" (stýrin eru eins og horn). Svo fékk ég alveg rosalega mikla disoriantation sem varð til þess að ég vissi ekki hvað sneri upp og hvað niður. Skynfæri líkamans verða svo rugluð í svona flugum og ef mar verður ringlaður þá þarf að horfa og treysta á tækin og hunsa það sem líkaminn er að segja. Það getur verið erfitt en ég held að ég sé búin að ná tökum á því.
Í gær átti ég að byrja að fljúga stærri flugvél sem er með uppdraganlegum lendingarbúnaði og skrúfu sem hægt er að breyta skurðinum á. Fyrst ætlaði ég að sitja aftur í hjá einum Dananum en þegar ég kom í skólann þá reyndist vélin ekki vera flughæf. Þessi vél er meira á jörðinni en hún er í loftinu því það er alltaf eitthvað að henni en ég hlakka samt til að byrja á henni.
Ég er kominn með einkaþjálfara í tennis og tímarnir hjá honum eru ekkert slor. Þetta er alveg rosalega gaman og ég er svo uppgefin eftir spileríið sem segir mér bara að ég er að koma mér í gott form með þessu. Einkaþjálfarinn er í raun sænskur flugnemi hér en eftir að íslenska mafían í Fort Pierce leystis upp þá kom ný sem á rætur að rekja til Svíþjóðar. Þessir Svíar eru algjörir snillingar, ferlega hressir og skemmtilegir og getur hver sem vill gengið í mafíuna þeirra.
Svo er ég líka með dönskuþjálfara því einn Daninn hérna talar bara dönsku við mig. Hverjum hefði dottið í hug að ég ætti eftir að læra dönsku í Flórída! Þetta gengur alveg furðulega vel en eitt orð get ég bara ekki munað. Það er hvernig á að segja guð blessi þig eftir að einhver hefur hnerrað. Þegar ég ætti að segja orðið þá dettur mér bara í hug orðin prostata (eista) og vorsicht (varúð á þýsku) og get bara ekki munað hvað ég á að segja.
Það fer að styttast í að mamma og pabbi kíki í heimsókn. Er farin að hlakka til, kíkja með þeim til Orlando, fara út að borða og svona. Ég læt þau koma með slatta af drasli til mín, m.a. sænska fána og svo að sjálfsögðu Opal og Tópasstaup. Af hverju sænska fána? jú því Svíarnir eru að skipuleggja midsommerfest og ég er í skreytinganefnd. Þeir vilja líka að allir skandinavar haldi með Svíþjóð á HM en ég er ekki viss um að ég geti það því ég hef alltaf verið svo mikill anti-Svíi en aldrei að segja aldrei...
<< Home